ممنونم ازت

بگذار بگویم :

آخر فهمیدم چه ربطی بهم داریم !

که پشت این همه فاصله تا این حد به من نزدیکی ...

" تو ادامه ی وجود منی "

دل من با تو آرام گرفت

این نوشته های گاه و بی گاه

قلب من است برای تشکر از تو

که تمام کج خلقی هایم را تحمل کردی

صبورانه همه ی بهانه گیری هایم را هضم کردی

و آخر هم با همان زنگ صدای همیشگی ...

تسکینم دادی

من نمی دانم چه شد یا از کجا پیدا شدی !

فقط خوب کردی ادامه ی وجود من شدی

. . . خوب کردی !

"دیووونه"